Επίσκεψη της Γ΄ Λυκείου στον αρχαιολογικό χώρο και στο Μουσείο του Κεραμεικού - 28 Μαρτίου 2013


kerameikos.jpg
από το βιβλίο: Ηριδανός, το ποτάμι της αρχαίας πόλης, έκδοση του Υπουργείου Πολιτισμού, Αθήνα 2004.

Μάθετε περισσότερα από το Υπουργείο Πολιτισμού

Δείτε αναπαραστάσεις του χώρου

Γνωρίστε τη διαδρομή: Ακολουθώντας τον Ηριδανό


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΗΛΙΑΝΑΣ ΒΕΡΛΕΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ


KERAMEIKOS 1.JPG KERAMEIKOS 3.JPG KERAMEIKOS 2.JPG KERAMEIKOS 4.JPG KERAMEIKOS 5.JPG KERAMEIKOS 6.JPG KERAMEIKOS 7A.JPG KERAMEIKOS 8.JPG

Γρἀφει η μαθήτρια Μαρία Τσαϊλάρη:

Με αφορμή το απόσπασμα «Περικλέους Επιτάφιος» από το έργο του Αθηναίου ιστορικού Θουκυδίδη πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού, που αποτελούσε μικρό μέρος του αρχαίου αττικού δήμου των Κεραμέων, καθώς και στο ομώνυμο μουσείο. Στο μουσείο περιλαμβάνονται κυρίως,εκθέματα ταφικού χαρακτήρα, έργα γλυπτικής,καθώς και κεραμικής.
Καθώς θεάσαι τον χώρο, πληθώρα συναισθημάτων κατακλύζουν την ψυχή σου. Πρώτα απ’ όλα έκπληξη, καθώς παρατηρείς μικρές λεπτομέρειες με τη βοήθεια της ξεναγού, ενώ,συγχρόνως, πληροφορείσαι για ιστορικά γεγονότα, συνδυάζοντας έτσι το μάθημα με την οπτικοακουστική επαφή. Θαυμάζεις από κοντά το μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας για τον τρόπο με τον οποίο «τιμούσαν» το θάνατο και λάτρευαν τη ζωή, καθώς και τον πατριωτισμό, που ξεδιπλώνεται από τον Επιτάφιο Ύμνο προς τους νεκρούς που χάθηκαν στο λοιμό. Συγκινείσαι, όταν έρχεσαι σε επαφή με τα χώματα που πάτησαν άξιοι πολεμιστές και στρατηγοί δίπλα στον Ηριδανό και ταξιδεύεις με τη φαντασία σου στο Δίπυλο,όπου και αντηχούσε η φωνή του μεγάλου στρατηγού Περικλή στις ψυχές των ακροατών του, που θρηνούσαν την απώλεια των συντρόφων τους.
Καθώς, λοιπόν, περιπλανιέται κανείς τόσο ανάμεσα στα ταφικά μνημεία,όσο και στο εσωτερικό του μουσείου,αισθάνεται πως μέσα από τη γλυπτική και κεραμική τέχνη αναγεννάται το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Υπερηφάνεια και πατριωτικό αίσθημα καταλαμβάνουν την ψυχή μας, όταν ερχόμαστε σε επαφή με τη συναδελφικότητα των αρχαίων πολεμιστών, το σεβασμό απέναντι στην απώλεια, την «τιμή» που απέδιδαν στο θάνατο, αλλά και την τόλμη,που διέκρινε τον αγώνα τους.
Στη θέα, όμως,του αρχαίου ελληνικού πλούτου τα συναισθήματα παραμένουν ανάμεικτα.Και αυτό,γιατί η δημιουργικότητα και η φαντασία εκείνης της εποχής δεν έχουν αντίκτυπο στο σήμερα.Τι και ποιος ευθύνεται; Για ποιο λόγο η έμπνευση, οι ηθικές αξίες και αρχές, το θάρρος και η αγάπη για την πατρίδα έχουν παραχωρήσει τη θέση τους σε μία άνευ προηγουμένου αδράνεια; Μήπως φταίει η άγνοια για τους κολοσσούς του παρελθόντος; Γιατί οι άνθρωποι της τέχνης, των γραμμάτων σιωπούν και δεν εκφράζονται πια μέσα από το έργο τους, όταν η ιστορία γράφει μέρα με τη μέρα τόσο «δυνατές» σελίδες; Μήπως δεν υπάρχουν πλέον ερεθίσματα ή πρότυπα;
Ίσως,τελικά,να μην αρκεί το αίσθημα της υποχρέωσης να διατηρήσουμε ακέραια τα αρχαία κληροδοτήματα των προγόνων μας .Ίσως,ήρθε ο καιρός αυτές οι γέφυρες του παρελθόντος με το παρόν, καθώς και ολόκληρος ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, που κρύβεται πίσω τους, σταθερά και θεμελιακά, να αποκαλυφθεί ραγδαία, δίνοντας,έτσι,στους ανθρώπους της τέχνης το έναυσμα,να συνεχίσουν να εμπνέουν, να αναπτερώνουν ηθικά και ψυχικά το νεοέλληνα. Γι’αυτό το λόγο αξίζει μία επίκεψη στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού, καθώς έχει τη δύναμη να προβληματίσει εμάς,τους νέους, όχι μόνο σχετικά με τα επιτεύγματα της αρχαίας Ελλάδας, όσο με το σήμερα,έως ότου συνειδητοποιήσουμε πως δεν αρκεί να είμαστε πια μόνο συνεπείς διαχειριστές της αρχαίας κληρονομιάς, αλλά και άξιοι συνεχιστές της.